شهـــــــــر من میــــــــــــامی

امیدوارم بتونم در راستای شناساندن اقلیم میامی این شهر فراموش شده به عموم عزیزان علاقه مند و دلسوز گامی هرچند کوتاه اما استوار بردارم در همین خصوص اقدام به راه اندازی و نگارش وبلاگی با محتوای تاریخی ، اجتماعی ، جغرافیایی و فرهنگی نمود . این وبلاگ سعی دارد که نظری گذرا بر منطقه میامی افکنده تا از این دیدگاه چکیده اطلاعات بدست آمده از کتب قدیمی و جدید مرتبط با بحث و اطلاعات محلی پیران دنیا دیده و سرد و گرم چشیده که در این مورد عصای دست وراهنمای اینجانب خواهند بود را در اختیار همگان قرار دهد

 
مشاهیر
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ٢:۱٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ دی ۱۳۸٧
 

مرحوم دکتر میرزا علیمحمد پزشکی

مرحوم میرزا علیمحمد پزشکی فرزند حکیم الحکما میرزا مهدی حکیم باشی متوفی بسال ١٣١٧ شمسی فارغ التحصیل از دانشگاه دارالفنون در رشته طب

وی پس از پایان دوره تحصیلات عالی طبابت در سال ١٢٩۶ شمسی مسئول اداره صحیه بسطام بوده است ومدت ١٢ سال در آنجا مشغول به طبابت و خدمت رسانی به اهالی بسطام و توابع آن بوده اند .

سپس به زادگاه خود میامی مراجعه نموده و ضمن اشتغال به امر طبابت سعی در تاسیس آموزش و پرورش آن دیار با تشکیل مدرسه و تشویق وترغبیب کودکان ونوجوانان به تحصیل و سوادآموزی پرداخت تا سرانجام پس از مدتی در سال ١٣٠۶ شمسی موفق به کسب مجوز  وزارت معارف و امور مستظرفه درخصوص تشکیل مدرسه دولتی در میامی می شوند.


 
 
مشاهیر
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ۸:٥٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٦ دی ۱۳۸٧
 

فرهیختگان میامی:

ش. میامی شاهرود ـ 1375 ش. مکه) عالم دین

    

احمدعلی احمدی شاهرودی، فرزند شیخ محمدحسن احمدی میامئی، در 1305 ش در میامی، نزدیکی شاهرود، تولد یافت. اجدادش از عالمان دین آن منطقه بودند و پدرش در علوم مختلف، بویژه علم طب، مهارت داشت و پدربزرگش، شیخ احمد، نیز صاحب تألیفاتی بود (شریف رازی، 9/77).

    

احمدعلی مقدمات علم را نزد پدرش آموخت. سپس به حوزه علمیة مشهد رفت و ادبیات را از عبدالجواد ادیب نیشابوری فراگرفت. دورة سطح را در محضر میرزا احمد مدرس یزدی، شیخ هاشم قزوینی و شیخ کاظم دامغانی گذراند. آن‌گاه به حوزة علمیه قم رفت و در فقه و اصول از محضر آیات سیدمحمدحسین بروجردی، سیدمحمدتقی خوانساری، عباسعلی شاهرودی، سیدمحمد حجت کوه‌کمری، صدرالدین صدر، و امام خمینی بهره برد. همچنین بخشی از فلسفه و کلام را نزد شیخ مجتبی قزوینی خواند. پس از آن، به نجف رفت و در حوزه‌های درس آیات سیدعبدالهادی شیرازی، سیدمحسن حکیم، سیدمحمود شاهرودی و سیدابوالقاسم خویی حاضر شد (همو، 9/77 و 78؛ «درگذشتگان»، 89).

    

وی پس از بازگشت به ایران، برای مبارزه با بهائیت، از سوی سیدمحمدحسین بروجردی به شهرهای آباده و فیروزکوه و مناطق فریدن کاشان و چهارمحال بختیاری اعزام شد.

    

در دو سالی که در آباده اقامت داشت، کتاب اسلام و عقاید را در رد آرا و نظریات صوفیه نگاشت (شریف رازی، 9/78). چندی بعد به قم بازگشت. با درگذشت سیدمحمدحسین بروجردی، از سوی حوزة علمیه قم برای تبلیغ در امور دینی، به تهران آمد. پس از چند سال اقامت در تهران، دوباره به قم برگشت و تا پایان عمرش در آنجا، به بحث و تدریس و تألیف و اقامة نماز جماعت در مسجد امام رضا (ع) پرداخت («درگذشتگان»، 89). چندی هم در دانشگاه آزاد اسلامی، معارف اسلامی را تدریس کرد. وی در زمان جنگ عراق با ایران (1359 ـ 1367 ش) به مناطق جنگی می‌رفت و به منظور تقویت روحیة رزمندگان در جمع آنان سخن‌رانی می‌کرد (همان‌جا).

    

شیخ احمدعلی احمدی شاهرودی در 15 دی 1375، هنگامی که به عمره رفته بود، در مکه درگذشت.

 

آثار: 1ـ اسلام و عقائد در اثبات اصول دین و رد عقائد باطله، تهران، مؤسسه مطبوعاتی عطایی، 1339ش. این کتاب را انتشارات قطره بعدها با عنوان سیری در عقاید، چندین‌بار به چاپ رساند. 2ـ انگیزه حق، مشتمل بر دعاهای هر روز ماه رمضان…، در مناقب امام علی (ع)، هادی فلاح سبزواری (ناشر). 3ـ به سوی خدا بروید (مجموعه مقالاتی دربارة باب و بهاء). 4ـ تفسیر موضوعی. 5ـ تقلید من الاعلم. 6ـ جنگ خیبر.

    

ترجمة جامع‌السعادت ملامهدی نراقی، تقریرات درس فقه آیت‌اللّه بروجردی دربارة لباس مشکوک، رساله‌ای در مسأله بداءِ، روحانیت در عصر انقلاب، و کتابی در احکام، از دیگر آثار احمدی شاهرودی است که تاکنون (1383 ش) به چاپ نرسیده است.

 

منابع و مآخذ: آقا شیخ محمد، مریم و سعید نوری‌نشاط، گلزار مشاهیر، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران ـ نشر برگ زیتون، 1377 ش؛ «درگذشتگان»، آئینه پژوهش، شمـ 6 (1375 ش)، 89؛ شریف رازی، محمد، گنجینة دانشمندان، ج 9، قم، مولف، 1370 ش؛ مشار، خانبابا، مولفین کتب چاپی فارسی و عربی، ج 1، تهران، 1340 ش.

رحلت فقیه بزرگوار آیت‏اللَّه "احمدعلی احمدی شاهرودی" (1375ش)

 


 
 
تکیه و مسجد میامی
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٥ دی ۱۳۸٧
 

تکیه و مسجد میامی

در میامی شاهرود مسجد پهلوی هم وجود دارد که طول آن 25 قدم و عرض آن 15 قدم و ارتفاع آن 5 زرع می باشد. صنیع الدوله علاوه بر ذکر اندازه اضافه می کند: " این مسجد منبری دارد که خالی از امتیاز نیست." در بالای درب مسجد کتیبه ای در 12 بیت نیز بر سنگی مکتوب و منقش است متاسفانه امروزه از تکیه و مسجد میامی جز خرابه های اندک اثری نیست طبق اشعار کتیبه این بنا از عهد محمد شاه قاجار مورد استفاده بوده است.  

 

مسجد دیگری نیز در میامی هست که با خشت و گل ساخته شده است و روی آن را سیه پوش کرده اند.

طول آن سی و سه قدم و عرض بیست و شش قدم و هیجده ستون در میان است.

صحن مختصری دارد مشتمل بر حوض کوچک و بر دیوار مسجد سنگی نصب است که اشعار ذیل بر ان نوشته شده است :

 به توفیق معبود حی قدیم                   ز بهر خدا خانه در این مقام

بنا کرد سلطان محمد ز صدق                چنین مسجد جامعی والسلام

خرد گفت تاریخ سالی که ساخت          هزار و صد و ده نباشد تمام

 


 
 
شعر
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ دی ۱۳۸٧
 

نقل است زمانی که ناصرالدین شاه در راه عزیمت به مشهد بوده است که  در منطقه ییلاق میامی موسوم به سه چنار خیمه خرگاه زده  وبه لحاظ مطلوب بودن فضا و لطافت آب وهوا مدتی را اقامت می گذیند که در این زمان یکی از بزرگان و اهل علم میامی قاصدی را روان و وقت شرفیابی می خواهد که در جواب شاه قاجار شعری را سروده  وبرای وی ارسال می دارد :

ما خیمه به صحرای میامی زده ایم

با چنگ و رباب می پیاپی زده ایم

زاهد تو مده زحمت خود خجلت ما

در خیمه ما ،میا،میا، می زده ایم


 
 
میامی
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ٢:۱٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ دی ۱۳۸٧
 

شرح:

میامی نام یکی از شهرستانهای استان سمنان است . این شهر ستان در خاور شهرستان شاهرود واقع و قسمت شمالی آن کوهستانی و سردسیر و قسمت جنوبی آن دشت ومعتدل است . راه ترانزیت  شاهرود مشهد از این شهر می گذرد.مرکز این شهرستان شهر  میامی است