شهـــــــــر من میــــــــــــامی

امیدوارم بتونم در راستای شناساندن اقلیم میامی این شهر فراموش شده به عموم عزیزان علاقه مند و دلسوز گامی هرچند کوتاه اما استوار بردارم در همین خصوص اقدام به راه اندازی و نگارش وبلاگی با محتوای تاریخی ، اجتماعی ، جغرافیایی و فرهنگی نمود . این وبلاگ سعی دارد که نظری گذرا بر منطقه میامی افکنده تا از این دیدگاه چکیده اطلاعات بدست آمده از کتب قدیمی و جدید مرتبط با بحث و اطلاعات محلی پیران دنیا دیده و سرد و گرم چشیده که در این مورد عصای دست وراهنمای اینجانب خواهند بود را در اختیار همگان قرار دهد

 
منــــــــاجــــــــــات
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ٩:۱٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٤ دی ۱۳۸۸
 

 

 

بنام آن خدائی که نام او راحت روح است وپیغام او مفتاح

فتوح است وسلام اودر وقت صباح مومنان را

صبوح است

ومهر او بلا نشینان را کشتی نوح است. ای

جوانمرد مرد باش

 ودرمردی فرد باش وبا دل پر درد باش کار خام

مکن

هرکاری کنی جز تمام مکن ودرهوا وهوس مقام

مکن وهوا

وحرص را برخود رام مکن. 

 

 

 

 

 

 

                        یارب دل ما را تو به رحمت جــان ده

                            درد همه را به صـــــابری درمــان ده

این بنده چه داندکه چه میبایدجست

داننـــده توئی هرآنچه دانــــی آن ده 

الهی هر که با توسازد گویند دیوانه است وهر که با خود پردازد گویند

بیگانه است چون خود دانی که این ترانه است هدایت فرما که عذرها

بهانه است. 

ای کریمــی کز خزانــه غیب    

گبر وترسا وظیفه خور داری

دوستان را کجا کنی محروم     

توکه بادشمنان این نظرداری 

یا رسول الله به قربان تو

درآن نفـس که بمیـرم در آرزوی تو باشـم

بدان امیددهم جان که خاک کوی توباشم

بوقت صبـح قیـامت که سـر ز خاک بر آرم

بگفتــگوی تو خیـزم بجستجــوی توباشم

به مجمعی که در آیند شاهدان دو عـالم

نظر بسـوی تو دارم  غلام روی تو باشــم

به خوابگـاه عدم گر هزار سال بخسبـــم

زخواب عاقبت آگـه ببوی مـوی تو باشــم

حدیث روضـــه نگویم گل بهشت نبـــویم 

جمال حور نجــویم دوان بســوی توباشم

می بهشت ننوشم زدست ساقی رضوان 

مرابباده چه حاجت که مست روی توباشم

هـزار بادیه سهلست با وجـــــود تو رفتـن

وگر خلاف کنم سعدیا بســــوی تو باشم


 
 
مشاهــــــــیر
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ٩:٤٢ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٩ دی ۱۳۸۸
 

 

 

         مرحوم دکتر میرزا علیمحمد پزشکی

 

                       

از چپ: دکتر میرزا علیمحمد _ حورا خانم فرزند 2 - میرزا مهدی فرزند اول - رضا فرزند آخری که در بغل ایشان هستند

رحمت خدایشان برایشان گسترده باد : امین 

عکس در حدود 80سال پیش گرفته شده است

 دکترمیرزا علیمحمد پزشکی فرزند حکیم الحکما ، میرزا مهدی حکیم باشی متوفی بسال ١٣١٧ شمسی فارغ التحصیل از دانشگاه دارالفنون در رشته طب .

وی پس از پایان دوره تحصیلات عالی طبابت در سال ١٢٩۶ شمسی مسئول اداره صحیه بسطام بوده است ومدت ١٢ سال در آنجا مشغول به طبابت و خدمت رسانی به اهالی بسطام و توابع آن بوده اند .

سپس به زادگاه خود میامی مراجعه نموده و ضمن اشتغال به امر طبابت سعی در تاسیس آموزش و پرورش آن دیار با تشکیل مدرسه و تشویق وترغبیب کودکان ونوجوانان به تحصیل و سوادآموزی پرداخت تا سرانجام پس از مدتی در سال ١٣٠۶ شمسی موفق به کسب مجوز  وزارت معارف و امور مستظرفه درخصوص تشکیل مدرسه دولتی در میامی می شوند.

از آنجا که ایشان در راه اندازئ  و ایجاد بستر آموزش در میامی زحمات و مرارتهای بسیار کشیده اند برخی از اسناد و مکاتبات فی مابین ایشان و آموزوش وپرورش شاهرود در راستای ایجاد مدرسه در میامی برای تولید انگیزه در نسل فردا در پایین درج است .

 

  
                         

 

    

 


 


 


 


 



 
 
ذخایر علمی میامی
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ٩:٢۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٩ دی ۱۳۸۸
 
 
            آیت الله شیخ احمد علی احمدی شاهرودی
 
                                                 
 

تصویر آیت الله شیخ احمدعلی احمدی و حضرت امام در سال 1339 در قم

حضرت آیت الله شیخ احمدعلی احمدی ، از فضلای حوزه علمیه قم و اساتید دانشگاه که در زمان حیات خود منبع فیض و برکت برای دانش پژوهان و اصحاب علم و معرفت بود در 1305 ش در میامی، تولد یافت.وی فرزند آقا  شیخ محمدحسن احمدی میامئی، از اکابر و افضل فضلای زمان خویش در میامی بود که همزمان با وظائف علمی و مذهبی خود و هدایت و ایجاد فضای معنوی در میامی، مبادرت به درمان و اشاعه علوم طبی هم می نمودند . 

تصویر ایت الله شیخ احمد علی احمدی شاهرودی و آیت الله اقا سید علی موسوی میامئی


  تمثال حکیم فقید جناب آقاشیخ محمد حسن احمدی

اجدادش ایشان از عالمان دین آن منطقه بودند و پدرش در علوم مختلف، بویژه علم طب، مهارت داشت و پدربزرگش، شیخ احمد، نیز صاحب تألیفاتی بود (شریف رازی، 9/77).

          

                  
ایت الله شیخ احمدعلی مقدمات علم را نزد پدرش آموخت. سپس به حوزه علمیة مشهد رفت و ادبیات را از عبدالجواد ادیب نیشابوری فراگرفت. دورة سطح را در محضر میرزا احمد مدرس یزدی، شیخ هاشم قزوینی و شیخ کاظم دامغانی گذراند. آن‌گاه به حوزة علمیه قم رفت و در فقه و اصول از محضر آیات سیدمحمدحسین بروجردی، سیدمحمدتقی خوانساری، عباسعلی شاهرودی، سیدمحمد حجت کوه‌کمری، صدرالدین صدر، و امام خمینی بهره برد. همچنین بخشی از فلسفه و کلام را نزد شیخ مجتبی قزوینی خواند. پس از آن، به نجف رفت و در حوزه‌های درس آیات سیدعبدالهادی شیرازی، سیدمحسن حکیم، سیدمحمود شاهرودی و سیدابوالقاسم خویی حاضر شد (همو، 9/77 و 78؛ «درگذشتگان»، 89). 


در دو سالی که در آباده اقامت داشت، کتاب اسلام و عقاید رانگاشت (شریف رازی، 9/78).

چندی بعد به قم بازگشت. با درگذشت سیدمحمدحسین بروجردی، از سوی حوزة علمیه قم برای تبلیغ در امور دینی، به تهران آمد. پس از چند سال اقامت در تهران، دوباره به قم برگشت و تا پایان عمرش در آنجا، به بحث و تدریس و تألیف و اقامة نماز جماعت در مسجد امام رضا (ع) پرداخت («درگذشتگان»، 89). چندی هم در دانشگاه آزاد اسلامی، معارف اسلامی را تدریس کرد. وی در زمان جنگ عراق با ایران (1359 ـ 1367 ش) به مناطق جنگی می‌رفت و به منظور تقویت روحیة رزمندگان در جمع آنان سخن‌رانی می‌کرد (همان‌جا).

شیخ احمدعلی احمدی شاهرودی در 15 دی 1375، هنگامی که به عمره رفته بود، در مکه درگذشت.

آثار: 1ـ اسلام و عقائد در اثبات اصول دین و رد عقائد باطله، تهران، مؤسسه مطبوعاتی عطایی، 1339ش. این کتاب را انتشارات قطره بعدها با عنوان سیری در عقاید، چندین‌بار به چاپ رساند. 2ـ انگیزه حق، مشتمل بر دعاهای هر روز ماه رمضان…، در مناقب امام علی (ع)، هادی فلاح سبزواری (ناشر). 3ـ به سوی خدا بروید (مجموعه مقالاتی دربارة باب و بهاء). 4ـ تفسیر موضوعی. 5ـ تقلید من الاعلم. 6ـ جنگ خیبر.

ترجمة جامع‌السعادت ملامهدی نراقی، تقریرات درس فقه آیت‌اللّه بروجردی دربارة لباس مشکوک، رساله‌ای در مسأله بداءِ، روحانیت در عصر انقلاب، و کتابی در احکام، از دیگر آثار احمدی شاهرودی است که تاکنون (1383 ش) به چاپ نرسیده است.

منابع و مآخذ: آقا شیخ محمد، مریم و سعید نوری‌نشاط، گلزار مشاهیر، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران ـ نشر برگ زیتون، 1377 ش؛ «درگذشتگان»، آئینه پژوهش، شمـ 6 (1375 ش)، 89؛ شریف رازی، محمد، گنجینة دانشمندان، ج 9، قم، مولف، 1370 ش؛ مشار، خانبابا، مولفین کتب چاپی فارسی و عربی، ج 1، تهران، 1340 ش.

 

هرگونه کپی برداری از این سایت با درج نام منبع بلامانع می باشد