شهـــــــــر من میــــــــــــامی

امیدوارم بتونم در راستای شناساندن اقلیم میامی این شهر فراموش شده به عموم عزیزان علاقه مند و دلسوز گامی هرچند کوتاه اما استوار بردارم در همین خصوص اقدام به راه اندازی و نگارش وبلاگی با محتوای تاریخی ، اجتماعی ، جغرافیایی و فرهنگی نمود . این وبلاگ سعی دارد که نظری گذرا بر منطقه میامی افکنده تا از این دیدگاه چکیده اطلاعات بدست آمده از کتب قدیمی و جدید مرتبط با بحث و اطلاعات محلی پیران دنیا دیده و سرد و گرم چشیده که در این مورد عصای دست وراهنمای اینجانب خواهند بود را در اختیار همگان قرار دهد

 
میامی سرزمینی مستعد کشت انار
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ۱۱:۱٥ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ۱۳٩٢
 

با توجه به شرایط اقلیمی و آب و هوا و نوع خاک و توانایهای بالقوه و بالفعل میامی شرایط مساعد و منحصر ی برای کشت و پرورش انار فراهم می باشد که کمی همت و تلاش جوانان میامی را می طلبد در این راستا خلاصه ای از شرایط پرورش و جایگاه میوه انار در سلامت را بنظر می رساند

 

1-شرایط اقلیمی

انار میوه خاص مناطق نیمه گرمسیری است . گرمای زیاد موجب سوختگی و سرمای زیاد باعث ترکیدگی آن می شود و از لطافت پوست و مرغوبیت میوه می کاهد . بهترین شرایط آب و هوایی برای درخت انار زمستانهای نسبتا خنک ، تابستانهای گرم و پائیز طولانی و خشک است . بارندگی در پائیز و سردشدن پیش از موعد هوا باعث تریکدگی انار می شود . میزان مقاومت درخت انار نسبت به سرما دقیقا روشن نشده است ، ولی در ارقام گوناگون متفاوت است . سرمای ( دیررس ) بهاره به جوانه ، گل و شاخه های جوان صدمه می زند . سرمای پائیزه باعث ترکیدگی می شود و سرمای زمستان بویژه اگر از 12 تا 14 درجه زیر صفر پائین تر برود باعث خشکیدگی قسمتهای هوایی درخت می شود و سرمای خیلی شدید در زمستان حتی می تواند تنه ها را هم خشک کند ، در این حالت درختان را کف بر می کنند و از پاجوشهای جدید درختهای جدید بدست می آید .

سطح زیرکشت ، تولید و عملکرد در جهان:

از آمار جهانی انار اطلاع چندانی در دسترس نیست . ولی انار در کشورهای هندوستان ، ترکیه ، اسپانیا ، افغانستان ، پاکستان ، ارمنستان ، گرجستان ، تاجیکستان ، آذربایجـان ، لیبی ، لبنان ، سودان ، بنگـلادش ، مراکش ، قبرس ، یونان ، چین و آمریکا کشت می شود که سطح زیرکشت ، تولید و عملکرد در کشور هندوستان به عنوان دومین کشور تولیدکننده انار به ترتیب عبارت است از : 42.000 هکتار ، 300.000 تن و 10 تن در هکتار . 

شرح گیاه 

کلمه لاتین granatum از granun که به معنی دانه است مشتق گردیده و منظور آن بوده است که میوه گیاه دارای دانه های متعدد بیشمار است انار درختی است که منشأ آن به تفاوت ایران و بین النهرین و همچنین نواحی شمالی آفریقا ذکر شده است ولی از قرائن تاریخی استنباط می گردد که از قدیم الایام در منطقه وسیعی از ایران مانند کردستان،بلوچستان و امتداد آن تا افغانستان به حالت وحشی وجود داشته و بعداً از آنجا به نواحی دیگر انتقال یافته است امروزه این میوه در همه کشورهای اطراف دریای مدیترانه کاشته می شود در سنگ نوشته های مصریها متعلق به 2500 سال قبل از میلاد و مسیح شکل انار دیده شده و هنگام دفن مرده ها اناری هم در کنارش می گذاشتند. درخت انار دارای ساقه ای ناهموار با چوب محکم و پوشیده از پوستی به رنگ مایل به سبز است شاخه های متعدد آن شکل نامنظم و رنگ قرمز مخصوص دارند و غالباً نیز در انتها به نوک تیزخار مانند ختم می شوند برگهائ آن متقابل ، شفاف ، ساده (گاهی منفرد یا فراهم حتی در شاخه های مختلف یک درخت) و گلهای آن درشت و شامل گلبرگهای به رنگ قرمز مایل به ارغوانی است. از اختصاصات آن این است که کاسه گوشتدار آن پس از تشکیل میوه نیز در قسمت مادگی آن به پیاله نهنج پیوستگی دارند بطوریکه مجموعه آنها تخمدانی تحتانی و شامل برچه های فراهم در یک تا سه ردیف منطبق به هم بوجود می آورد. میوه آن کروی به بزرگی یک نارنج گاهی بزرگتر و دارای پوستی ضخیم و قرمز رنگ و یا نازک و ناهموار است. دانه های فراوان انار هر یک در بخش آبدار و قرمز رنگ یا به صورتی رنگ محصور است بعضی از نژادهای این درخت گلهای سفید و برخی نیز دانه های محصور در یک قسمت گوشتدار سفید مایل به صورتی دارند. 

انواع 
انار را می توان طبق مزه میوه آن به انواع شیرین، میخوش و ترش تقسیم کرد، انواع شیرین درختهای انار با داشتن برگهای سبز روشن و خار و قد نسبتاً کوتاهتر از انواع ترش و میخوش متمایز می شوند انواع ترش و میخشوش آن دارای قدی بلندتر و برگهای سبز تیره اند. طبق رنگ پوست به انواع زرد، قهوه ای و قرمز تقسیم می شوند با استفاده از رنگ دانه های میوه به انواع دانه سفید و دانه قرمز و روش و دانه قرمز تیره می توان آنها را تقسیم نمود. با مقایسه بزرگی درختچه ها به انار پا بلند و پاکوتاه رده بندی کرد.


نیاز اکولوژیکی


آب و هوا

درخت انار بومی مناطق استپیی معتدل است و در نقاطی که زمستانهای نسبتاً معتدل داشته باشند کاشته می شود آب و هوا ایده آل برای رشد خوب درختان انار زمستانهای خشک و معتدل و تابستانهای نسبتاً گرم و خشک و حدود 40 درجه سانتی گراد است. هوای گرم تابستان نباید مرطوب باشد تا درخت انار بتواند در آن خوب رشد کرده و محصول دهد. برای رسیدن و محصول خوب دادن نیاز به طول زیاد روز دارد بطوری که مدت تابش روزانه نورخورشید زیاد باشد. انار سرمای زمستانی 12 تا 15 درجه سانتی زیر صفر را تحمل می کند ولی در هنگام فعال شدن نهال یا پیش از خواب زمستانی سرمای صفر درجه نیز می تواند صدمات قابل ملاحظه ای به درخت وارد کند. 

آبیاری 
باران مورد نیاز انار 500 تا 600 میلی متر در سال است درمناطق خشک کمبود بوسیله آبیاری جبران می شود آبیاری باید به طور صحیح به مقدار لازم و در فواصل معین صورت گیرد. از هنگام شروع گل دادن فواصل بین دو آبیاری را کوتاه می کنند. در سه سال اول پس از کاشت نهالها هر 7 تا 11 روز حداقل یکبار آبیاری می کنند پس از شروع باردهی فاصله بین دو آبیاری را می توان زیاد تر کرد. 

خاک 
بهترین نوع زمین برای رشد انار زمینهای سبک شنی – رسی است که PH آن 5/6 تا 8 باشد. ولی بطور کلی انار در همه نوع زمین می روید و محصول می دهد زمینهای سنگین رسی کمترین استعداد را برای کاشت انار دارد ولی با این وجود در زمینهای شمال ایران که خاکشان رسی است درختهای انار به صورت وحش در جنگلها و به حالت خودرو به تعداد زیاد وجود دارند.میوه ها در زمینهای رسی معمولاً کوچک می شوند و بجز انار ترش سایر انارها در زمینهای رسی تغییر مزه داده و خوردن آنها چندان مطلوب نیست. پیش از کاشت نهالها باید زمین را آمده کرده لذا باید زمین را کودپاشی کرده و شخم زد تا کودها به داخل فرستاده شوند. آنچه برای رشد و محصول دادن انار خیلی مهم می باشد عملیات زراعی منظم از قبیل :یخ آب زمستانه،شخم پای درختان است شخم باید سطحی باشد چون ریشه انار در عمق نسبتاً کمی پخش می شود. عمق شخم در دوران میوه دهی بیش از 15 سانتی متر توصیه نشده است. در زمینهای نسبتاً شور درخت انار مقاومت دارددرخت انار در زمینهایی که سایر درختان میوه حتی رشد هم نمی توانند بکنند (مثل زمینهای سنگلاخی) می تواند زندگی کرده و محصول خوبی بدهد، بشرطی اینکه آب مورد نیاز آن تامین گردد. 

کود 
ریشه های انار به دلیل ضعیف بودن قدرت جذب مواد غذایی کمترین عکس العمل را در مقابل کود از خود نشان میدهند لذا مقدار کود در واحد سطح را زیادتر کرده تا گیاه بتواند از کود زیاد نیاز حقیقی خود را جذب کند لذا قبل از کاشت نهالها 50 تن کود حیوانی 80 کیلو کود ازته به صورت N و 50 کیلو کود فسفر به صورت P2O5 و بالاخره 50 کیلو کود پتاسی به صورت K2O در هر هکتار به زمین داده آنرا شخم عمیق زده تا کودها به عمق خاک رفته و بتوانند به موقع در دسترس ریشه های درخت چه انار قرار گیرند و گیاه از آن استفاده کند. نیاز درخت انار به کلسیم زیاد است لذا حدود 50 کیلوگرم کود آهکی به صورت Cao در هر هکتار به زمین اضافه می کنند سالهای اول زندگی درختچه انار به هر هکتار 100 کیلو نایتروجن، 40 کیلو فسفر و 40 کیلوگرم پتاس داده می شود.

تکثیر

ازدیاد درختچه اگر چه به وسیله بذر هم امکان پذیر است ولی رواج ندارد زیرا گیاه بدست آمده لزوماً تمام خواص گیاه مادر را ندارد روش مناسب ازدیاد درختچه انار از طریق غیر جنسی قلمه می باشد قلمه زدن می تواند در پائیز یا بهار زیرگر مخانه یا در هوای آزاد صورت گیرد. قلمه ها را می توان حتی در محل اصلی کاشت. مهمترین خواص خوب یک گیاه قلمه دهنده انار عبارتند از : (1) میوه هایش درشت باشند. (2) میوه ها پوست نازک باشند. (3) دانه ها درشت و آبدار باشند. (4) شیرین و خوشمز باشند. (5) قرمز یاقوتی و یا حتی قرمز بنفش باشند. (6) در مقابل امراض مقاومت خوبی داشته باشند. قلمه ها به بزرگی 50 تا 60 سانتی متر انتخاب شده و قبل از کاشتن آنها را 24 ساعت داخل آب می گذارند تا خوب آب به خودشان بگیرند. قلمه را باید در فصلی کاشت که درخت برگ نداشته باشند. انار پاجوش هم می دهد و ازدیادش به وسیله پا جوش نیز امکان پذیر است. شرایطی که برای قلمه ذکرشده برای پا جوش هم مهم است تعداد ریشه های پا جوشها هر چه زیادتر باشد بهتر است چون ساده تر می گیرند. انار به وسیله پیوند هم قابل ازدیاد است معمولاًً از پیوند شکمی ، لوله ای و اسکنه ای استفاده می شود. 

کاشت 
پیش از کاشت نهالها به زمین کود داده و به دنبال آن شخم عمیق زد تا خاکها در عمق نسبتاً زیاد نرم شده و ریشه های سطحی و معمولاً ضعیف و کم قدرت درختچه ها بتوانند آسانتر به عمق خاک نفوذ کنند. (میزان کود 50 تن کود حیوانی 80 کیلو کود ازته به صورت n و 50 کیلو کود فسفره به صورت p2o5 و 50 کیلو کود پتاسی به صورت k2o در هر هکتار) سپس به حفر چاله هایی به عمق 50، طول 50 و عرض 50 سانتی متر می پردازند. باغ انار باید روی نظم و نقشه احداث شود چاله ها روی ردیف مشخصی کنده می شوند آنگاه نهالهایی که از 24 ساعت پیش در آب خوابانده شده بودند در هر چاله 3 یا 4 عدد قرار می دهند. بهتر است طول نهالها بیش از 60 سانتی متر باشد. هنگام خاک ریزی به داخل چاله ها نیز مقداری کود فسفره با خاک مخلوط می کنند. فاصله چاله ها از یکدیگر را حدود 3 یا 4 متر می گیرد. انار کاری را می توان در زمینهایی که به صورت جوی و پشته ترتیب داده شده اند نیز انجام داد به طوری که آب از داخل جویی که زیر پشته کنده شدند گذشته و ریشه های گیاهان را آبیاری کند. در هر حالت بلافاصله بعد کاشت باید آبیاری را آغاز کرد. درخت انار نیاز به روزهای طویل و تابش زیاد خورشید دارد تا بتواند رشد کرده میوه دهد. 

داشت 
هرس(شاخه بری)

هرس درختچه انار منحصر به حذف شاخه های آفت زده و خشک شده و همچنین فرم دادن به درختچه می باشد . درخت انار پاجوشهای زیادی می دهد چیدن پا جوش به منظور ازدیاد آنها با برای فروش خود عملاً نوعی هرس برای درختان انار به حساب می آید. معمولاً درخت انار را در زمستان پیش از پیدایش برگهای تازه هرس می کنند برای فرم دادن هر گاه بخواهند درختهای انار پاکوتاه باشند نهالها را پس از کاشتن در ارتفاع 30 تا 40 سانتی متر از سطح زمین قطع می کنند (سر می زنند) تا جوانه های جانبی خوابیده بیدار شده شروع به رشد کنند و تاج درخت را بوجود آوردند اگر تصمیم به داشتن درختهای پابلند باشد نهالها را در ارتفاع 70 تا 80 سانتی متر سر می زنند. مهمترین بیماریهای درخت انار : 1- شته سبز انار 2- کرم انار 3- کرم میوه ریز 4- کنه قرمز 5- آفتاب سوختگی 6- ترک خوردگی انار 7-گنجشک 8- کمبود عناصر (آهن ، نایتروجن ، مس ، جست)

برداشت 
اوایل پائیز زمان برداشت میوه است ولی بر خلاف سایر میوه ها در برداشت میوه عجله لازم نیست. چون انار می تواند ماهها روی درخت باقی بماند بدون اینکه خراب شود با حتی آسیبی ببیند. زمان چیدن میوه موقعی است که پوست و دانه های انار رنگ مشخصه خودش را گرفته باشد. از این زمان تا حدود 2 ماه بعد هر وقت لازم بود می توان انار را چید. عمر درخت انار طولانی است درختانی وجود دارند که در سن 200 سالگی نیز باردهی آنها حفظ شده است.

 

آفات و بیماری های انار

درخت انار یک میوه ی گرمسیری تا نیمه گرمسیری است و در نواحی ساحلی و مرطوب به صورت درخت همیشه سبز ولی در نواحی خشک با زمستان های سخت به صورت درخت خزان دار است. مناطق حاشیه ی کویر، با تابستان های گرم و خشک و آب و خاک نسبتا شور، مناطق اصلی کشت و کار و تولید اقتصادی انار کشور را تشکیل می دهند. از جمله ویژگی های باارزش این گیاه، انعطاف پذیری آن نسبت به انواع خاک ها و تحمل کم آبی و شوری آب و خاک است.

 

 

 

2. فرآورده های انار

این فرآورده ها شامل موارد زیر هستند:

1. انار دانه (ناردان) : دانه های خشک کرده ی انار که به هنگام مصرف با دیگر مواد گیاهی و ادویه ی معطر مخلوط می گردند.


2. رب انار : همان آب انار تغلیظ شده می باشد که معمولا" با استفاده از انارهای نامرغوب و ترکیده که فاقد کیفیت و بازارپسندی می باشند،تهیه می گردد.

 


3. شربت انار : فرآورده ای است که از مخلوط کردن آب انار طبیعی و یا آب انار بازسازی شده با شکر و یا شیرین کننده و سایر مواد افزودنی مجاز،به کمک حرارت تا رسیدن به غلظت مطلوب تهیه و بسته بندی می شود.

4. سرکه ی انار : سرکه یکی از فرآورده های مفید گیاهی است و از میوه هایی که دارای درصدی کربوهیدرات هستند تولید می شود،در مراحل تولید،کربوهیدرات ها به مایعات الکلی تبدیل شده سپس سرکه حاصل می شود،سرکه محلولی است که معمولا" حاوی %4 اسیداستیک و مقدار کمی الکل،گلیسیرین،استرها،قندها و نمک ها می باشد.

5. کنسانتره انار : پودری است که از دانه های انار خشک شده بدست می آید.

6. آب انار : این نوع فرآورده ی انار را بیشتر به صورت بسته های آب میوه تهیه کرده، در بازار به فروش می رسانند.در کارخانه ها معمولا" با روش زیر آب انار را تهیه و به بازار عرضه می کنند:
1. دریافت و نگهداری میوه های انار
2. شستن
3. برش دادن به چهار تکه ی مساوی
4. جدا کردن دانه ها از پوست
5. فشردن دانه ها (پرس زنبیلی)
6. فیلتراسیون
7. بطری کردن و درب بندی
8. پاستوریزاسیون
9. سرد کردن
10. نگهداری


3. ضایعات کارخانجات تولید آب انار

چون خط تولید آب انار به نحوی ساخته شده است که پوست و هسته ی انار به طور جداگانه از سیستم خارج می شوند،لذا این دو فرآورده که به صورت انبوه هم تولید می شوند می توانند به عنوان یک کالای تجاری در اختیار خریداران قرار گیرند.

4. پوست انار

اناردارای %24 پوست می باشد. پوست میوه ی انار سرد و خشک و بسیار قابض است.

5. ترکیبات مختلف پوست انار

- رنگ های مختلف پوست انار، دلیل ونشان دهنده ی ترکیبات مختلف هستند،آنهایی که قرمز هستند بیشتر حاوی رنگدانه های لیکوپن و آنتوسیانین هستند،که در رنگرزی سنتی نخ قالیهای ایرانی کاربرد دارند.
- پوست انار حاوی تانن ها می باشد،تانن ها را می توان با جوشاندن پوست انار بدست آورد، این مواد به رنگ زرد دیده می شوند و با آب تولید محلولهای کلوئیدی می کنند و در آب و الکل محلولند.فرمول شیمیایی آنها (C76H25O46) می باشد.تانن ها با اسیدهای معدنی، مواد قلیایی،آلبومن،ژلاتین،کازئین،نشاسته و املاح فلزی ترکیب غیرقابل حل داده و آنها را رسوب می دهند.

6. کاربردهای تانن های گیاهی

این ترکیبات دارای اثر ضدعفونی کنندگی بوده که به علت خاصیت خشک کنندگی و جمع کنندگی بافت زنده است،همچنین اثر ضد سوختگی دارد که به دلیل رسوب پروتئین های موجود در بافت سطحی و ایجاد لایه ی ضدعفونی ضعیف که در زیر آن سلولهای جدید تولید می شود،می باشد.علاوه بر این درمان جراحات سطحی،بیماری های ریوی،اسهال و به عنوان پادزهر در مسمویت با آلکالوئیدها به کار می روند.فعالیتهای ضد توموری،ضد پراکسیداسیونی ،ضد ویروسی و سایر فعالیتهای تانن ها معلوم شده است که به میزان زیادی به ساختمان هر تانن بستگی دارد.بعضی از تانن ها سرطان زا و هپاتوتوکسیک هستند.




7. اهمیت صنعتی تانن ها

این ترکیبات ژلاتین را رسوب میدهند به همین علت در صنعت چرم سازی برای دباغی چرم مورد استفاده قرار می گیرد،به دلیل اثرضد باکتریایی آنها،در حفاظت تورهای ماهیگیری و
البسه ی سلولزی کاربرد دارند،هم چنین در تولید پلاستیک،چسب،صنایع سرامیک،حفاظت از زنگ زدگی اجسام آهنی،استیل،آلومینیوم،پالایش و حفاری چاه های نفت،رنگرزی سنتی نخ قالیهای ایرانی،تهیه جوهر و مرکب به دلیل ایجاد ترکیبات رنگی با آهن و سایر فلزات سنگین، در استخراج فلزات به عنوان شناورکننده ، جذب و اندازه گیری اکسیژن نفت و سایر فرآورده ها، در عکاسی پزشکی کاربرد دارند.

8. مصارف و فواید دیگر پوست انار

1. پوست انار حاوی خصوصیات آنتی اکسیدانی است،خصوصیات آنتی اکسیدانی پوست انار در ارتباط با ترکیبات فنولیک و تانن های قابل هیدرولیز از قبیل پونیکالاژین،پونیکالین،گالیک اسید،الاژیک اسید و آنتوسیانین می باشد.عصاره ی استخراج شده ی پوست انار ازاکسیداسیون روغن نباتی جلوگیری می کند.همچنین آنتی اکسیدانها در صنایع غذایی،دامپروری و دارویی اهمیت بسیار بالایی دارند.

2. پژوهشگران می گویند پوست انار جدای از خواص آنتی اکسیدانی دارای خواص آنتی بیوتیکی نیز می باشد،آنان با استفاده از پوست انار به مبارزه با ابرمیکروبها رفتند.محققین اعلام می کنند که با وجود تمام خواص آنتی اکسیدانی و آنتی بیوتیکی پوست انار، به دلیل تلخ بودن و احتمالا" اشکال در هضم و جذب نمی توان به راحتی مبادرت به خوردن پوست انار کرد و بهترین راه مصرف،استفاده ازآن به شکل پماد می باشد.پژوهشگران پس از 3 سال آزمایش بر روی انار به این نتیجه رسیدند که با ترکیب پوست انار با دو ماده ی طبیعی دیگر ( ویتامین C و املاح معدنی) می توان پمادی درست کرد که با آن بتوان ابرمیکروبهای مقاوم در برابر دارو و آنتی بیوتیک را از بین برد،مثل یک نوع میکروب بیمارستانی معروف، موسوم به استافیلوکوکوک طلایی مقاوم به متی سیلین یا باکتری MARSA که از جمله میکروبهای شایع ایجاد عفونت های بیمارستانی و بسیار مقاوم در برابر آنتی بیوتیک ها به شمار می رود.

3. جوشانده ی پوست میوه ی انار برای معالجه ی اسهال و اسهال خونی نافع می باشد،در این موارد از پوست میوه ی انار مخلوط با ادویه ی معطر مانند میخک و نظایر آن استفاده میشود.

4. گرد کوبیده و خشک پوست انار برای خشک کردن زخم های ساده مفید است.

5. مضمضه ی جوشانده ی آن برای تقویت لثه و قطع خونریزی آن و دفع کرم معده و روده بسیار مفید است.

6. پمادی که با پختن پوست و هسته ی انار تهیه می شود برای بیماری های پوستی به ویژه اگزما مفید است و خارش را از بین می برد.

7. غرغره ی جوشانده ی پوست انار برای درمان سیاه سرفه،گلودرد و رفع گرفتگی صدا موثر است.


9. هسته ی انار

انار شامل %14 هسته می باشد.هسته ی انار دارای یک پوشش خارجی سلولزی است و مغز آن از سلولهای ذخیره ای حاوی قطرات چربی تشکیل شده است و به طور متوسط دارای %25 چربی می باشد،هسته ی انار حاوی اسیدهای چرب لازم برای بدن است و مثل هسته ی تمام میوه ها سرشار از کلسیم و منیزیم می باشد.
درصد وزنی مواد تشکیل دهنده ی هسته ی انار به شرح زیر است :
چربی : %25
پروتئین : %8/17
رطوبت : %4/5
سایر (الیاف،پکتین،قند) : %8/51

10. کاربردهای هسته ی انار

هسته ی انار به طور سنتی در دامداری ها وبعضا" مرغداریها مصرف دارد و اخیرا" در کشور، گرفتن روغن از هسته ی انار مطرح است.

11. کاربردها و فواید روغن هسته ی انار

روغن هسته ی انار ماده ای با ارزش اقتصادی بالا بوده و دارای کاربردهای خوراکی،آرایشی و بهداشتی است.

فواید روغن هسته ی انار
دانشمندان طی پژوهشهای مختلف دریافتند که روغن هسته ی انار دارای خواص آنتی اکسیدانی قوی ، ضد التهابی و ضد میکروبی است.

خاصیت آنتی اکسیدانی این روغن :

- از سرطانی شدن سلولهای بدن پیشگیری می کند
- باعث کاهش ایجاد زخم در مبتلایان به سرطان پوست می شود.
- از بیماری های قلبی و تصلب شریان ها جلوگیری می کند.
- فرآیند پیرشدن سلول ها را کند می کند،لذا در حفظ جوانی موثر است.

خاصیت ضد التهابی و ضد میکروبی این روغن :

- علاوه بر محافظت،به پوست انعطاف پذیری می بخشد.
- خاصیت ضد التهابی قوی اش که مرهون اسیدهای چرب موجود در آن است ناراحتی های پوستی مانند خشکی پوست،اگزما و سوختگی در اثر نور خورشید را تسکین می دهد.



سایر فواید روغن هسته ی انار عبارتند از :

- به تنظیم هورمون ها که نقش مهمی در کاهش خطرات احتمال ابتلا به سرطان ها دارند، کمک می کند.
- به منظور برطرف کردن کدری پوست در محصولات آرایشی به کار برده می شود.
- مرطوب کننده ی پوست است.
- در بازسازی و تقویت پوست نقش دارد.
- در کاهش ورم و دردهای عضلانی موثر است.
- از افزایش وزن جلوگیری می کند،رعایت یک برنامه ی غذایی صحیح و مصرف هم زمان مکمل روغن هسته ی انار باعث کاهش وزن می شود.
- برای بالا بردن سوخت و ساز بدن می توان از این روغن روی سالاد و غذا استفاده کرد.

* البته دانشمندان خاطرنشان کرده اند که فواید روغن هسته ی انار فقط با مصرف منظم آن در زمان طولانی بدست می آید.

11. روش های استخراج روغن هسته ی انار

دو روش مهم در این زمینه عبارتند از : 1. روش سوکسله 2. روش حلالهای فوق داغ

1. روش سوکسله : چند گرم از دانه های انار خشک را داخل کاغذ صافی ریخته و پس از گذاشتن کاغذ صافی پیچیده شده در کارتوش آنرا داخل بالن دستگاه و در مجاورت حلال اتردوپترول قرار می دهیم و در درجه ی حرارت 60-50 درجه و به مدت 16-8 ساعت حرارت می دهیم،پس از این مدت بالن را از دستگاه جدا کرده و حلال را تبخیر می کنیم و آن را تا حصول وزن ثابت در اتوکلاو با درجه حرارت 103 درجه حرارت داده سپس وزن روغن باقیمانده را توزین می کنیم.

2.روش حلال های فوق داغ : در روش حلال های فوق داغ از نرمال هگزان که به عنوان حلال متداول در صنایع روغن کشی کاربرد دارد استفاده می شود.هسته ی استحصالی از انار به مدت 24 ساعت در 100 درجه ی سانتی گراد خشک می گردد.استخراج روغن هسته ی انار در سه دمای 80-100 و 120 درجه ی سانتی گراد و اندازه ی ذرات 500 و 1000 میکرون و فشار عملیاتی 20 بارو شدت جریان ml/min 1 صورت می گیرد.بهترین شرایط استخراج در مرحله ی آزمایشگاهی با تغییر شرایط عملیاتی دمای 80 درجه ی سانتی گراد و اندازه ی ذرات 5/0 میلی متر با ثابت بودن سایر شرایط فوق می باشد.

12. نتیجه گیری :

در کل، انار گیاهی است که از تمام گل،برگ،پوست،ساقه های سبز و جوان،پوست ریشه ، پوست میوه،دانه و سرانجام عصاره و آب انار استفاده های مختلف دارویی،بهداشتی و صنعتی و ... به عمل می آید.