شهـــــــــر من میــــــــــــامی

امیدوارم بتونم در راستای شناساندن اقلیم میامی این شهر فراموش شده به عموم عزیزان علاقه مند و دلسوز گامی هرچند کوتاه اما استوار بردارم در همین خصوص اقدام به راه اندازی و نگارش وبلاگی با محتوای تاریخی ، اجتماعی ، جغرافیایی و فرهنگی نمود . این وبلاگ سعی دارد که نظری گذرا بر منطقه میامی افکنده تا از این دیدگاه چکیده اطلاعات بدست آمده از کتب قدیمی و جدید مرتبط با بحث و اطلاعات محلی پیران دنیا دیده و سرد و گرم چشیده که در این مورد عصای دست وراهنمای اینجانب خواهند بود را در اختیار همگان قرار دهد

 
 
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ۱٢:٢۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۸ آبان ۱۳٩۳
 

مدیریت آمایش سرزمینی در
شهرستان میامی – با تاکید بر توسعه ی ایمن تولید غذا :

عمران سرزمینی در شهرها و
جوامع در حال توسعه در ارتباط بسیار گسترده ایی با « مدیریت ناحیه ایی » است . از
این روی مدیریت ناحیه ایی بیان می کند که « اولویت ها و فرصت های موجود برای توسعه
» با عنایت به مشکلات ناحیه ایی چه راهبرد هایی دارد .

اغلب این فرصت ارزنده ایی
است که همه ی مدیران « کارآمد » در جستجوی آن می باشند .

شهرستان میامی ، در
تعاملات هزاران ساله ی منطقه ایی وسیع از فلات ایران ، نقش مهمی داشته است . نقشی
که از عرفای نام آور تا دانایی انباشت شده ، بخشی از نگاره های آن است . بی هیچ
تردیدی « اگر» توانایی آفرینش تمدنی بزرگ در منطقه نبوده ، ظهور عرفا و مشاهیر
نامی در ناحیه ایی محقر نمی توانسته « چشم نواز » گردد . مدارک تاریخی همچون آمار
و اعداد « تولید کار ، غذا ، دانایی ، فن آوری ، ....» نشان می دهد : اکنون بیش از
25% کل تولید مواد غذایی و میوه ی استان سمنان نتیجه ی کوشش شهروندان این ناحیه
است .( علی رغم تحولات اقلیمی ، خشکسالی گسترده ، بحران های مالی ، مهاجرت جوانان
، ...) – به یقین در گذشته این « سهم از تولید اثر گذار » بیشتر از – شرایط کنونی
– بوده است .

اما اکنون پرسش مهم آن است
که :

با شرایط تولید و آفرینش «
دانایی ، غذا ، فن آوری ، ثروت ...» در منطقه ، چرا بنیان های فرا استراتژیک عصر
کنونی در مدیریت سرزمینی ، کمتر مشهود است ؟

به تعبیری : در حالی که
تغییرات اقلیمی در کل جهان باعث چالش های بسیاری شده است ... در شرایطی که بحران
کمبود غذا مرز های قاره ایی را در هم کوبیده است ... در موقعیتی که « افزایش بهره
وری » فن آوری « استحصال و تولید بهینه ترین شیوه ی مصرف » را دگرگون کرده است ،
چرا توجه به – توانایی تولید ثروت ناحیه ایی به شیوه ی کشت و توسعه ی مزارع گندم –
محدود شده است ؟

تولید بهینه ترین آفرینش
فن آوری در شهر میامی – اشاره ایی مهم است به « سازه های مولد گندم - زیرساخت
تولید غذا - بهترین شیوه های بازگردان نیروی کار جوان و مستعد ، تغییر چشم انداز
های عمرانی از بحران آفرینی درتولید به توسعه ی امنیت تولید ... » .

گسترش پایلوت میامی به
عنوان « ابر شهر تولید غذای شایسته » بدان سبب حائز اهمیت بسیار شده است که :

خشکسالی های جهانی ، بحران
غذایی بین المللی و بحران آب منطقه ی خاورمیانه ، هویت و شخصیت تمدنی سرزمین ایران
را با چالش مهمی مواجه کرده است . {بحران آب ، غذا ، توزیع توانایی تولید ثروت ...
به بروز نا امنی و فقدان شخصیت سرزمینی عراق – سوریه – فلسطین - ... منجر شده و در
نهایت فروپاشی سرزمینی را در این مناطق به فاجعه ایی انسانی تبدیل کرده است . }
اینک :

شایان توجه است : نقش و
کارکرد « شهر میامی » در تولید ثروت غذایی منطقه و کشور به چه میزانی می تواند
باشد ؟

چشم انداز تاریخی تولید
ناحیه ایی و پتانسیل های موجود ( آب و هوای مناسب ، اراضی مستعد ، قرار گیری در
مهمترین موقعیت ژئواستراتژیک ، توانایی گسترده ی توریستی و اکو توریستی ، موقعیت
استراتژیک شرق سرزمینی ، ...) بیانگر این واقعیت نظرگیر است ، که ، می توان از
منطقه ی میامی برای توسعه ی سرزمینی به سوی شرق و فلات مرکزی ایران « گرانیگاهی
مولد و جهانی » ساخت .

زیرا : بحران غذا ، آب ،
توزیع منصفانه ی ابزار تولید ثروت ، .... در خاورمیانه نبرد هایی ویرانگر با ماهیت
« ایدئولوژیک » را پدید آورده است .

مطالعات جهانی بسیاری ،
نشان داده است که - پیامد - « روند بحران غذایی ، آب و توزیع منصفانه ی ابزار
تولید ثروت ، ...» - برآمدن- باورهای افراطی در قالب های بسیار خشن و ویران سازانه
است .

از این روی – اراده ی
معطوف به عمل جهانی – وجود دارد که : «ساختاری ارزشمند از تولید و توانایی ترمیم
جراحت های خشکسالی ، بحران غذایی و توزیع منصفانه ی ابزار تولید ثروت » در منطقه ی
خاورمیانه و شرق اروپا شکل بگیرد .

و از آنجا که همیشه : <
پیشگیری ارزان تر ؛ برتر و مهمتر از درمان > است . ایجاد « پایلوتی برای توسعه
ی پایدار در راستای افزایش توانایی تولید و مصرف غذا ، غلبه بر چالش طبیعی کم آبی
و توزیع منصفانه ی تولید ثروت » می تواند نقش مهمی در جذب و به کار گیری سرمایه
های بین المللی داشته باشد . شهرستان میامی این ظرفیت فوق العاده را به لحاظ
جغرافیایی و امنیت سرزمینی دارد . که از سویی – توانایی تولید و افزایش ثروت غذایی
شرق سرزمین ایران را داشته باشد و از آن سوی تامین کننده ی ظرفیت های مهم و چالش
آفرین ایران مرکزی باشد . موقعیت ژئو استراتژیک این منطقه و نوع نگرش مسالمت
جویانه ی « تفکر سرزمینی در میامی » به اهمیت این کارکرد استراتژیکی می افزاید . و
قطعا این توانایی را افزایش می دهد که سامانه های مدنی فرا سیاسی جهان « همانند
صندوق توسعه ی سازمان ملل – فائو – بانک جهانی و ....» این پایلوت چشم نواز را به
عنوان الگویی از کارکرد مدیریت سرزمینی در اعتلای بهبود مناسبات منطقه ایی مورد
توجه قرار دهد .

اما سوال آن است که :

چرا « منطقه ی میامی » به
توانایی – استراتژیک – خود در ایجاد « پایلوت جهانی مبارزه با بحران غذا و توزیع
منصفانه » توجه چندانی ندارد ؟

چرا اصل مهم :

« توسعه ی ناحیه ایی – رشد
سرزمینی » کمتر مورد توجه و ارزیابی قرار گرفته است ؟

- پ- بخش دوم : راه های برون رفت از فاجعه و
ایجاد چشم اندازهای توسعه ی سرزمینی .

ایان بخش نخست مقدمه . مصطفی پزشکی مدیر گروه
توسعه ی پایدار سرزمینی .