شهـــــــــر من میــــــــــــامی

امیدوارم بتونم در راستای شناساندن اقلیم میامی این شهر فراموش شده به عموم عزیزان علاقه مند و دلسوز گامی هرچند کوتاه اما استوار بردارم در همین خصوص اقدام به راه اندازی و نگارش وبلاگی با محتوای تاریخی ، اجتماعی ، جغرافیایی و فرهنگی نمود . این وبلاگ سعی دارد که نظری گذرا بر منطقه میامی افکنده تا از این دیدگاه چکیده اطلاعات بدست آمده از کتب قدیمی و جدید مرتبط با بحث و اطلاعات محلی پیران دنیا دیده و سرد و گرم چشیده که در این مورد عصای دست وراهنمای اینجانب خواهند بود را در اختیار همگان قرار دهد

 
زنان نخستین کشاورزان ایرات زمین
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ٩:۱٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٥ مهر ۱۳٩٥
 

 

 

هزاران سال پیش در منطقه ی خاورمیانه  - ایران - « زنان نخستین کشاورزان » جهان شدند . متعاقب آن ایزد بانو ها به عنوان نماد های تولید غذا ، تولید ثروت خانوار ، سازنده ی صلح با توزیع منصفانه ی غذا و دارایی  ، باروری و برکت در جهان باستان  مطرح شدند .

 

هزاران سال پیش در منطقه ی خاورمیانه  - ایران - « زنان نخستین کشاورزان » جهان شدند . متعاقب آن ایزد بانو ها به عنوان نماد های تولید غذا ، تولید ثروت خانوار ، سازنده ی صلح با توزیع منصفانه ی غذا و دارایی  ، باروری و برکت در جهان باستان  مطرح شدند .

آنچه که در این سازوکار بسیار حیاتی است ، نقش زنان در نخستین روند بهره وری از محیط طبیعی و کشاورزی است . به تعبیر دیگر « زنان » نخستین انسان هایی بودند که به اهمیت محیط زیست در تغذیه  ، بهبود معیشت خانوار ، نوع پوشش گیاهی و .... پی برده و به آن توجه کردند .

افزایش جمعیت و کاهش مقدار شکار ، در طول دوران بعدی – عاملی بود که – مردان از شکار و دامداری به زندگی کشاورزی روی اوردند و پس از صد ها سال به اهمیت محیط زیست به عنوان « هسته ی تولید غذا و معیشت خانوار  » توجه کردند .

اهمیت این حادثه ی تاریخی در روند « آشنایی با طبیعت ، استحصال غذا از زمین ، حفاظت از مناطق سرزمینی ، .... » از آن جهت ارزشمند است که زنان بیش از مردان به تولید غذا و حفاظت از پوشش گیاهی توجه داشته و این روند تاریخی را در طی اعصار و قرون به عنوان خصیصه ایی ارزنده حفظ کرده اند .

مطالعات میدانی درشهر میامی نشان می دهد که « زنان زمان و مدت بیشتری در نگهداری و حفاظت از مزارع ، کشت زارها ، باغ ها ، ...» صرف می کردند .

 نوع « انگیختگی و امتزاج » زنان با طبیعت که با هویت هستی در آفرینش و تغذیه ی بوته های کم عمر  ( همچنان کودکان و شیرخواره گان   ) عجین است .، می تواند نقش مهمی در خود انگیختگی و نهادینه سازی فرهنگ زیست محیطی زنان  داشته باشد .

ولی ، آنچه که بحران زیست محیطی را « هم اکنون در منطقه ی خاورمیانه و کشور ایران » افزایش داده است ، بحران های منطقه ایی است .

ریزگردها – ذرات گرد و غبار شیمیایی ، اتمی – تغییرات اقلیمی – خشکسالی و افزایش املاح معدنی در سطح زمین – توفان های منطقه ی پرفشار عرض های 30 درجه – شکل گیری خرده اقلیم های شهری که موجب پیدایش هسته های کم فشار حاشیه شهری شده و توفان های ناحیه ایی را افزایش می دهد – توزیع و تزریق بنزین  و سوخت های فسیلی آلاینده – استفاده از کالاها و مواد شیمیایی بدون کیفیت چینی ، روسی – تمرکز بر گزاره های کوتاه مدت سیاسی – رفتار بدوی و غیر مسئولانه ی مدیران سرزمینی در قبال اکوسیستم حیاتی–فقدان فرهنگ بهره وری از مواهب سرزمینی – تفکر خانه کلنگی حاکم بر آمایش سرزمینی – فقدان مدیریت اکوسیستم های طبیعی – جنگ ، مهاجرت ، افزایش تراکم زیستی – عدم استراتژیهای فرا دولتی ، فرا میلیتی در منطقه – ناتوانی دیپلماسی زیست محیطی – رقابت های سیاسی منجر به ویرانسازی محیط سرزمینی - ....

از جمله بخش کوچکی از بحران اکوسیستمی سرزمین ایران و منطقه است . این بحران در طی سالیان اخیر با وقوع جنگ های گسترده تشدید شده تا بدانجا که « ویران سازی اکوسیستیمک و حتی فروپاشی تمدنی » را به عنوان پیامدی مرگبار به ارمغان آورده است .

در چنین « گسترده ایی از نا امنی و مصیبت » مهاجرت های ملی و تحولات جمعیتی عاملی شده که « بقا – ادامه ی زندگی – حفظ جان » مهمتر از توجه به اکوسیستم و زیست محیط شود . زیرا « روند نگهداری و پایداری زیست محیطی – پروسه ایی طولانی مدت و راهبردی است . در حالی که حفظ جان شهروندان سازوکاری کوتاه مدت و بشدت – آنی – می باشد . »

در چنین « فضای مخوف  برای زندگی و بقا » در منطقه ی خاورمیانه { که قطعا سرریز و توسعه ی مصیبت آفرینی } را  به سوی سرزمین ایران روانه  می سازد .

مسائل زیست محیطی – اکوسیستمیک – باید به عنوان « چشم اندازی در امنیت انسانی » فراتر از باورهای ناحیه ایی ، به رویکردی منطقه ایی تبدیل شود .

به تعبیر دیگر :

زیستگاه انسانی و اکوسیستم از مفاهیم « جامعه ی شهروند جهانی  » است  ، که ناظر بر مالکیت عمومی جامعه ی جهانی و سازوکاری فرا مرزی است . بدین لحاظ ، شیوه ی تعامل و ارتباط هر ناحیه در گستره ی زیست محیطی ، تنها اثری بر مناسبات منطقه ایی ندارد ، بلکه پهنه ی تعامل آن جهان شمول بوده و رفتاری بین المللی را پیوست دارد .

در همین چشم انداز – مسائل زیست محیطی و اکوسیستم انسانی –بیش از آنچه « نگاره ایی سخت افزاری در حوزه ی پاسداشت و پایش سرزمینی » باشد ، مفهومی در ارتباط با منافع شهروندی و امنیت گسترده ی انسانی است .  امنیت منافع شهروندی بیان می کند که « در گدشته – حال – آینده » چه سازوکارهایی قابلیت بحران زایی زیست محیطی و چه فرصت هایی باعث نهادینه سازی ارزش های فرهنگی حفاظت و نگهداری از محیط زیست می شود .

اکنون ادراک شهروندان جهان معطوف به این اصل مهم است که « راهبرد های توسعه ی فرهنگ حفاظت از ثروت زیست محیطی » دارای چه خصلت های پسندیده و نظرگیری است ، بدان سان که شهروندان هر ناحیه ایی با اتکا به توانایی تولید ثروت ، قابلیت بهبود مناسبات زیست محیطی را بیابند . 

بدین لحاظ ، مسائل زیست محیطی در پهنه ی سرزمینی ایران – اراده ی معطوف به عملی منطقه ایی و دیپلماسی فعال جهانی – را طلب می کند .