شهـــــــــر من میــــــــــــامی

امیدوارم بتونم در راستای شناساندن اقلیم میامی این شهر فراموش شده به عموم عزیزان علاقه مند و دلسوز گامی هرچند کوتاه اما استوار بردارم در همین خصوص اقدام به راه اندازی و نگارش وبلاگی با محتوای تاریخی ، اجتماعی ، جغرافیایی و فرهنگی نمود . این وبلاگ سعی دارد که نظری گذرا بر منطقه میامی افکنده تا از این دیدگاه چکیده اطلاعات بدست آمده از کتب قدیمی و جدید مرتبط با بحث و اطلاعات محلی پیران دنیا دیده و سرد و گرم چشیده که در این مورد عصای دست وراهنمای اینجانب خواهند بود را در اختیار همگان قرار دهد

 
مشاهیر
نویسنده : مصطفی پزشکی - ساعت ۸:٥٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٦ دی ۱۳۸٧
 

فرهیختگان میامی:

ش. میامی شاهرود ـ 1375 ش. مکه) عالم دین

    

احمدعلی احمدی شاهرودی، فرزند شیخ محمدحسن احمدی میامئی، در 1305 ش در میامی، نزدیکی شاهرود، تولد یافت. اجدادش از عالمان دین آن منطقه بودند و پدرش در علوم مختلف، بویژه علم طب، مهارت داشت و پدربزرگش، شیخ احمد، نیز صاحب تألیفاتی بود (شریف رازی، 9/77).

    

احمدعلی مقدمات علم را نزد پدرش آموخت. سپس به حوزه علمیة مشهد رفت و ادبیات را از عبدالجواد ادیب نیشابوری فراگرفت. دورة سطح را در محضر میرزا احمد مدرس یزدی، شیخ هاشم قزوینی و شیخ کاظم دامغانی گذراند. آن‌گاه به حوزة علمیه قم رفت و در فقه و اصول از محضر آیات سیدمحمدحسین بروجردی، سیدمحمدتقی خوانساری، عباسعلی شاهرودی، سیدمحمد حجت کوه‌کمری، صدرالدین صدر، و امام خمینی بهره برد. همچنین بخشی از فلسفه و کلام را نزد شیخ مجتبی قزوینی خواند. پس از آن، به نجف رفت و در حوزه‌های درس آیات سیدعبدالهادی شیرازی، سیدمحسن حکیم، سیدمحمود شاهرودی و سیدابوالقاسم خویی حاضر شد (همو، 9/77 و 78؛ «درگذشتگان»، 89).

    

وی پس از بازگشت به ایران، برای مبارزه با بهائیت، از سوی سیدمحمدحسین بروجردی به شهرهای آباده و فیروزکوه و مناطق فریدن کاشان و چهارمحال بختیاری اعزام شد.

    

در دو سالی که در آباده اقامت داشت، کتاب اسلام و عقاید را در رد آرا و نظریات صوفیه نگاشت (شریف رازی، 9/78). چندی بعد به قم بازگشت. با درگذشت سیدمحمدحسین بروجردی، از سوی حوزة علمیه قم برای تبلیغ در امور دینی، به تهران آمد. پس از چند سال اقامت در تهران، دوباره به قم برگشت و تا پایان عمرش در آنجا، به بحث و تدریس و تألیف و اقامة نماز جماعت در مسجد امام رضا (ع) پرداخت («درگذشتگان»، 89). چندی هم در دانشگاه آزاد اسلامی، معارف اسلامی را تدریس کرد. وی در زمان جنگ عراق با ایران (1359 ـ 1367 ش) به مناطق جنگی می‌رفت و به منظور تقویت روحیة رزمندگان در جمع آنان سخن‌رانی می‌کرد (همان‌جا).

    

شیخ احمدعلی احمدی شاهرودی در 15 دی 1375، هنگامی که به عمره رفته بود، در مکه درگذشت.

 

آثار: 1ـ اسلام و عقائد در اثبات اصول دین و رد عقائد باطله، تهران، مؤسسه مطبوعاتی عطایی، 1339ش. این کتاب را انتشارات قطره بعدها با عنوان سیری در عقاید، چندین‌بار به چاپ رساند. 2ـ انگیزه حق، مشتمل بر دعاهای هر روز ماه رمضان…، در مناقب امام علی (ع)، هادی فلاح سبزواری (ناشر). 3ـ به سوی خدا بروید (مجموعه مقالاتی دربارة باب و بهاء). 4ـ تفسیر موضوعی. 5ـ تقلید من الاعلم. 6ـ جنگ خیبر.

    

ترجمة جامع‌السعادت ملامهدی نراقی، تقریرات درس فقه آیت‌اللّه بروجردی دربارة لباس مشکوک، رساله‌ای در مسأله بداءِ، روحانیت در عصر انقلاب، و کتابی در احکام، از دیگر آثار احمدی شاهرودی است که تاکنون (1383 ش) به چاپ نرسیده است.

 

منابع و مآخذ: آقا شیخ محمد، مریم و سعید نوری‌نشاط، گلزار مشاهیر، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران ـ نشر برگ زیتون، 1377 ش؛ «درگذشتگان»، آئینه پژوهش، شمـ 6 (1375 ش)، 89؛ شریف رازی، محمد، گنجینة دانشمندان، ج 9، قم، مولف، 1370 ش؛ مشار، خانبابا، مولفین کتب چاپی فارسی و عربی، ج 1، تهران، 1340 ش.

رحلت فقیه بزرگوار آیت‏اللَّه "احمدعلی احمدی شاهرودی" (1375ش)