زنان نامی ایران زمین 2 :

 

 

 

زن در ایران باستان

 از: توران شهریاری

 

توران شهریاری ، چکامه سرای پرتوان ایرانی ، حقوقدان و پنجمین وکیل زن در تاریخ ایران است..

وی اخیرا به علت حمله قلبی در بیمارستان مهر تهران بستری بود و خوشبختانه اکنون دوران بهبودی را در خانه و در کنار همسرش سپری می کند . ضمن آرزوی تندرستی برای توران شهریاری  و شاد کامی  برای او و همه زنان ایرانی ، سروده ای زیبا  از وی با نام « زن در ایران باستان » را با هم می خوانیم :

                                             

نگه کن به تاریخ پیشینیان /

به آیینه روشن باستان

به بگذشته ها ، رفته ها ، دورها

به سرچشمه روشن نورها

زن و مرد با هم برابر بُدند

زنان کاردانان کشور بُدند

بسی کار را زن گرفتی به دست

که در آن نبودیش هرگز شکست

چو مردان به نیروی دانشوری

بگردید شایسته سروری

گهی گشت الهام بخش هنر

ز سرپنجه اش شد هنر جلوه گر

گهی رزمجو گه سیاستمدار

گهی شد روان از پی کشت و کار

گهی جای بگرفت بر پشت زین

که برخاست از مرد و زن آفرین

گهی کارگر شد به میدان کار

پذیرفت گه نقش آموزگار

ز دانایی و مهر و خودباوری /

بشد زن سزاوار بر مادری

چو « دغدویه »1آن مادر پاکزاد

که در پیش اهریمنان ایستاد

« پوروچیستا »2 دختر زردهشت

زنی بود دانا و نیکو سرشت

ز« رکسان »3به یاد آر و از « پانته آ »4/

ز «موزا »5و « آرتا »6و از « ارشیا »7

گهی « آرتمیس »8 و « کاساندان »9 شدند

 گهی هم « پروشات »10 و « ماندان »11 شدند

« آتوسا »12 که مام خشایار بود

گرامی زنی راد و بیدار بود

از ایران بسی زن بپاخاسته است

که دیهیم ها را بیاراسته است

همان عهد در گوشه ای از جهان

چه بسیار دختر یکان بر یکان

به دست پدر زنده در گور شد /

بر او روز چون شام دیجور شد

ستم ها به زن رفت و بیدادها

که هرگز نخواهد شد از یادها

ولیکن در آن دور و آن روزگار

به ایران زمین بود زن شهریار

که در رای و دانشوری سر بُدست

سزاوار دیهیم و افسر بُدست

به شهنامه بس بانوی نامدار/

بود نامشان مایه افتخار

چنان خواهران جم سرفراز

یکی « شهرناز » و یکی « ارنواز »13

« فرانک »14 زنی راد و آزاده بود

فریدون آزاده را زاده بود

خردمند « سیندخت » 15فرخنده رای

که بود آگه و بخرد و رهنمای

ز « رودابه »16راد نیکو نهاد

جهان پهلوانی چو رستم بزاد

چو یادآوری نام « تهمینه »17 را 

ز شوق آکنی از نفس سینه را

 نبینی تو گُردی چو « گردآفرید »18

دلیر و خردمند و با فر و شید

« فرنگیس »19 بانوی نام آوری ست

سرافراز و آزاده و پاک زیست

پر آوازه « بانو گسشب »20 دلیر /

که بودست مردافکن و شیرگیر

هم او دختر رستم زال بود/

نکونام و فرخنده احوال بود

« منیژه » 21 که بُد بانویی نامور

ز فرمان عشقش نپیچید سر

« کتایون »22 که او بانوی شاه بود

خردمند و دانا و آگاه بود

« هما »23 شاه بانوی نیکو نهاد

نمادی ست از دانش و دین و داد

به دوران ساسانیان  ، بارها

سرافراشت زن ، در گران کارها

ز « پوران »24 خسرو نماییم یاد

که دیهیم شاهی به سر برنهاد

به جا مانده نام نکو یادگار

ز « آزرمدخت »25 آن زن شهریار

دگر « کُردیه »26 خواهری چاره گر

که روشن روان بود و نیکو گهر

چو برگشت بهرام چوبین ز شاه

به او روز سختی نمایاند راه

خردمند « شیرین »27 بیدار دل 

که ماه فلک شد ز رویش خجل

نمادی ست از بانویی دیده ور

نکوچهر و دانا و نیکو گهر

در آن دوره شامخ باستان /

/ 0 نظر / 71 بازدید